_ واز چیه چشمات قرمز رفته…؟ گیریه کِردی…/

_ هیچی اَصغر اقا جان….پیاز رنده کِردُم چشمام سوختِگ…!

_ صدبار بهت گفتم به مودروُغ نگو ضعیفه….بره چی گیریه کِردی..؟

_ خُب واز چُغُلیه جوادِه مُکنُم مِری با تسمه مِزنی بِچَمه شَل و پَل مُکُنی…بِره هَمی مِتِرسُم بُگُم…!

_ واز چیکار کِرده ای نَّره خَر…؟ اَبروهاشه وَردِشتِه…جِل زده به کِله اَش…!؟

_ نه بابا…..! ظُهر که از مِسچِد آمِدُم دیدُم لب حوض نِشستِه شلوارشِه پَهن کِرده تو پاشوره حوض هی با کاسه آب میریزه رو شلوارش هِی سَنگ پا میکیشه روش…! هَمو شلوار لی مَقبولی که بَراش از کربلا آوردی …!

_ سنگ پا رو شلوارش میکیشه…؟ خُل رفته مَگه…؟

_ به نظرم اَصغر آقاجان…به نظرم خُل رفته…؟ مُگم بیچه جان اگه ناشوره بده خودم برات موشورُم خُب….نَکیشن او سنگ پای وامُوندَرِه….. سولاخ مِره شِلوار به ای مَقبولی ….! مِگه مویَم ماخام سولاخ بِره….!! اَلان شِلوار سولاخ سولاخ مُده …. ! مِگه تازه ماخام دَره کونِشَم سولاخ کُنُم ….مِگه شلوارای سولاخ سولاخ گیرون تَره…! چِمدِنُم وُالله…مِگه هر چی سولاخاش گوشاد تَر بِشه مُد تَره…! دوره آخرالزِمون رِفته…!

_ گه خورده با تو که هَمچی چیزا مِگه….!

_ مُو بره چی دیگه …؟ مَگه مو چیکار کِردُم اَصغر آقا جان…!

_ هَم تو ای سِندِه ره بزرگش کِردی دیگه …! هِی گفتُم بیذار بُبُرُمِش دَر دِکون تا به زمین سِفت بِشاشه بِفَهمه کار چیه…؟ دوروز آمد دِستاش تاوَل زَد آمدی گیریه کِردی که بِچَمه نَبُر دَر دِکون ….حالا بیا…مو بیست هزار تِمَن نِدادُم به شلوار که ای چُسماره سولاخِش کُنه…!

_ مُگم به نِظَرُم ای زن مِخه آصغر اقا جان که ایکاراره مُکُنه…!

_ نِه کار دِره نِه سربازی رِفته زَن مِخه بره مُو…!؟ تازه مَگه شاشِش کَف کِرده که زَن مِخه…؟

_ به نِظَر که کَف کِرده اصغر آقا جان…پریروز صُب دیدُم یواشَکی رَفت تومُستِراب بعد که دَرامد رَفت پای دیفال یک چیزیره قُچار داد تو سولاخِ ناردِشُر ….از خانه که رَفت بیرون رَفتُم دَستُمه کِردُم تو ناردِشُر دیدُم شورتِ نِجِستِشِه ….بِچَم خِجالت کیشیده…!

_ اَه…اَه….اَه….آه… هَم هیشکارِش عین آدم نِمِمانِه …! خُب نِگفتی بِهش بِره چی شورتِتِه تو سولاخ ناردِشُر کِردی …نِگفتی چار روز دیگه اَگه بارون میامَد مو چی خاکی به سَرُم مِرِختُم…!

_ نِه نِگفتُم …تِرسیدُم بِچَم خِجالت بیکیشه…؟

_ هَمچی بِچَم بِچَم مُکُنه اِنگار تازه از شیر گیریفتَش…بِچَم….بِچَم…اَه…!

_ خُب چیکار کُنُم …یَکدِنه پسر که بیشتر نِدِرُم که …خاطِرِشِه ماخام…!

_ خُب از فردا بُگو بیه چِفتِت باخوابه…خاطِرِشه ماخام…! خاطِرِشه ماخوام….! خجالت نِمیکیشه زِنیکِه گُنِده…!

_خدا مَرگُم بده…چی حرفا مِزنی اَصغر آقا…مُوخاطِرِ شُمارِه از هَمه بیشتَر ماخوام که …! مُگُم اَگه شما راضی بِشی بِرِم هَمی دُختر عِفَت خانُمه بِرِه بِچَم شیرنی بُخُورِم یَک صیغه بالا سَرِ حَضرت باخوانِم…تا بَعد سربازی ایشالان عَقدِش کُنِم …!دختر خوبیه…حیفه اصغر آقا جان….! شاید بِچَم دَست اَزی خُل بازیا وَردِره ایشالان…یَک سُفره اَبولفَضلَم نَذِر کِردُم بِره بِچَم که عاقل بِره…دیگه شِلوارِشه سنگ پا نِکیشه…! اَگه دَرو هَمسادِه بِفَهمَن هَمچی کاری کِرده چُو مِندازَن که بیچه اَصغر آقا خُل رِفته…! اووَخ کی دُختَر مِده بِهِمان…..خدا مَرگِه مُوره بِده که هَمچی روزیرِه نِبینُم…اِی خدا…!

_حالا وَخِز یَک لُقمه نون وَردار بیار کوفتِما کُنِم تا بیبینُم چیکار مِره…وَخِز دیگه…!

_ چَشُم اَصغر آقا جان….آبگوشت سادِه بار گُذاشتُم …تا نون ریز کُنی آوُردُم….!!